Orhan Çeker

Eklenme Tarihi: 29 Nisan 2015 00:00

5. Mü­na­fık tip iba­det ko­nu­sun­da ge­ri du­rur. Şah­sî iş­le­re he­men atı­lan mü­na­fık na­ma­za vs.ye gel­di­ği za­man en han­tal ki­şi olu­ve­rir, aya­ğı ge­ri ge­ri çe­ker. Hat­ta gi­dip git­me­me ko­nu­sun­da ka­rar­sız dav­ra­nır. En kü­çük bir ba­ha­ne­yi çok cid­di bir se­bep gi­bi gös­te­rip git­me­mek için elin­den ge­le­ni ya­par. İl­ginç­tir ki bu­nu da gü­ya AL­LA­Hı al­dat­mak için ya­par. Yok hük­mün­de­ki ak­lıy­la AL­LA­Hı al­dat­tı­ğı­nı sa­nır (Ni­sa: 142,143). Ay­nı hu­yu ci­ha­da gi­der­ken de dep­re­şir. Ni­te­kim Uhud sa­va­şı­na gi­der­ken su­dan ba­ha­ne ile ya­rı yol­dan ge­ri gel­miş­ler­di ki bin ki­şi­den ge­ri dö­nen­le­rin sa­yı­sı 300 ki­şi ol­muş­tu. Bu­ra­da müs­lü­man­lar gev­şe­me­di çün­kü baş­la­rın­da Re­su­lul­lah a.s. var­dı. Ama sa­ir za­man ve du­rum­lar­da mü­na­fık ti­pin bu tav­rı ne­ti­ce­sin­de müs­lü­man­lar mo­ral bo­zuk­lu­ğu­na uğ­rar ve bel­ki de to­par­lan­ma­la­rı zor ola­bi­lir. Bu ara­da epey za­ra­ra uğ­ra­ya­bi­lir­ler.

6. Mü­na­fık tip­ler ci­had es­na­sın­da mü’­min­le­rin mo­ra­li­ni boz­mak için di­di­nir du­rur­lar (Ah­zab: 12-13). Müs­lü­man­la­rı ci­had­dan vaz ge­çir­mek için en kü­çük ba­ha­ne­yi bi­le üst se­vi­ye­de de­ğer­len­di­rir­ler. Bu­nun için ay­rı­ca fit­ne çı­ka­rır­lar. Ta­bi­i ki bun­lar­dan et­ki­le­nen­ler de ola­cak­tır (Tev­be: 45-47). Böy­le­ce müs­lü­man­la­rın ka­fir­ler kar­şı­sın­da he­zi­me­te ve­ya cid­di za­rar­la­ra uğ­ra­ma­sı­na gay­ret eder­ler. Ta­rih­te bu­nun çok ör­ne­ği ol­muş­tur. Bu yüz­den mü­na­fık­la­rı pi­rin­cin için­de­ki be­yaz ta­şa ben­zet­miş­ler­dir. Bu ta­şı pi­rinç zan­ne­de­rek in­san yer ama di­şi­ni kı­ra­bi­lir. Ta­şın ren­gi si­yah ol­say­dı yi­yen ki­şi far­ke­dip onu ye­me­ye­cek ve za­rar gör­me­ye­cek­ti. Bun­dan do­la­yı mü­na­fık tip o gü­ne ka­dar gü­ya dost mu­ame­le­si yap­tı­ğı ki­şi­le­ri ar­ka­dan han­çer­le­mek­le bi­li­nir. Do­la­yı­sıy­la mü­na­fık tip fır­sat bul­du­ğu an ha­in­lik ya­pa­bi­len tip­tir. Bun­lar top­lum için­de top­lum­da­ki in­san­la­rın ren­gi­ne bü­rü­nür­ler. Sa­mi­mi in­san­lar­dan far­ke­dil­me­mek için son de­re­ce gay­ret eder­ler.

7. Mü­na­fık­la­rın en be­lir­gin özel­lik­le­rin­den bi­ri if­ti­ra et­mek­tir. En et­kin if­ti­ra ko­nu­su da zi­na ve mal aşır­ma if­ti­ra­sı şek­lin­de ce­re­yan et­miş­tir. Dik­kat edin mü­na­fık bu 2 ko­nu­da if­ti­ra eder. Elin­de ka­mu­ya ait pa­ra­dan ku­ruş ye­me­yen ki­şi­le­re bi­le bu if­ti­ra­yı ra­hat ya­pa­bil­mek­te­dir­ler. Biz müs­lü­man­lar bu ko­nu­da in­sa­nı­mı­zı he­men saf dı­şı et­me­me­li, ola­yı ta­raf­sız ve adi­la­ne in­ce­le­me­li­yiz. Söy­len­ti­ye uya­rak yar­gı­ya va­rır­sak far­kın­da ol­ma­dan sa­mi­mi çok ki­şi­yi bi­tir­miş ola­bi­li­riz. Ayet-i ke­ri­me ge­len ha­ber­le­ri iyi­ce araş­tır­ma­mı­zı, böy­le­ce za­ra­ra se­bep ol­ma­ma­mı­zı çok sı­kı ten­bih eder (Hu­cu­rat: 6). Bu ko­nu­da za­ma­nı­mız müs­lü­man­la­rı­nın ne ka­dar gü­nah yük­len­dik­le­ri­ni tah­min edin. Pey­gam­be­ri­miz a.s.’a ay­nı ko­nu­da mü­na­fık tip­ler, Hu­neyn ga­ni­met­le­ri da­ğı­tı­lır­ken ay­nı min­val­de laf­lar/ezi­yet­ler et­miş­ler­di. O mü­na­fık tip AL­LAH Re­su­lü­ne ‘Ya Re­su­lel­lah adil ol, bu da­ğı­tım­da ada­let yok­tu­r’ de­miş­ti. AL­LAH Re­su­lü de ‘Ben adil ol­ma­ya­ca­ğım da kim adil ola­cak. AL­LAH Mu­sa­’ya rah­met et­sin bun­dan çok da­ha ağır laf­lar işit­ti da sab­ret­ti, ben de sab­re­de­ce­ği­m’ ce­va­bı­nı ver­di. Ya­ni mü­na­fık­lar, bir ba­kı­ma Re­su­lul­lah a.s mal ka­çı­rı­yor de­miş olu­yor­lar­dı.