Geçtiğimiz yüzyılda guatr ve zihnî gelişim geriliği gibi iyot eksikliğine bağlı hastalıkları ortadan kaldırmak iddiasıyla tuzları iyotlama politikaları, modern tıbbın en büyük başarılarından biri olarak kabul ediliyordu. Ancak dünyanın en prestijli endokrinoloji dergilerinden Endocrine Reviews’da (2024) yayımlanan kapsamlı bir akademik derleme madalyonun diğer yüzünü çarpıcı verilerle ortaya koydu. Bilim adamları Seo Young Sohn, Kosuke Inoue, Connie M. Rhee ve Angela M. Leung tarafından yürütülen araştırma, tuza dışarıdan iyot eklenmesinin yol açtığı "aşırı iyot" (iodine excess) risklerine ve iyot dayatmasına karşı ciddi bir uyarı niteliği taşıyor.

Tuza iyot eklemek bazı ülkelerde zorunlu, bazılarında yasak ve bazılarında ise ihtiyari. Türkiye ise tuza iyot eklemeyi zorunlu kılan ülkeler arasında olmayı sürdürüyor.

İnsan yeterli iyodu deniz ürünleri, süt ve süt mâmülleri, yumurta gibi temel besinlerden rahatça elde ediyor. Buna rağmen zorunlu iyot eklemesinin sürdürülmesi pek çok soru işaretini de beraberinde getiriyor.

Oxforf Academic, Springer Nature, PubMed Central ve Wiley gibi prestijli platformlarda yayımlanan araştırmalar, tuza iyot ekleme dayatmasının çarpıcı ve tehlikeli neticelerini ortaya koyuyor. Detaylıca ele alacağımız çalışmalar, iyot fazlasının iyot eksikliği kadar tehlikeli olduğunu ve iyotlu tuzun pek çok rahatsızlığın başlıca tetikleyicisi olduğunu gösteriyor.

Devamını okumak için lütfen tıklayınız